Vrij ongezellig

"Maar zie het zo meid, nu ben je wel weer lekker vrijgezel." Opbeurende woorden van een gevatte buitenstaander, duidelijk zelf ook vrijgezel. Op de één of andere manier denken mensen dat de staat van 'vrijgezel zijn' met een soort euforische feest- en flirtgezindheid komt. Een leuke staat, een staat om van te genieten. Met het risico om nou heel vrijgezel Nederland tegen me in het harnas te jagen, het is natuurlijk een dikke vette leugen.
Het begint al bij het concept van vrijgezel. Als je vrijgezel bent dan is je relatie kapot, of heb je er nog nooit eentje gehad. En dat is in beide gevallen zielig, of je had liefde maar bent die verloren, of je hebt nog nooit liefde gevonden. Het hele doel van het relatieloos zijn is uiteindelijk weer aan de man (of vrouw) te komen. Ik heb nog nooit een vrijgezel horen zeggen; "nou, ik geniet hier zo van, ik denk dat ik nooit meer een relatie of liefde wil, veel te ingewikkeld allemaal". Dit met uitzondering natuurlijk van de mensen die in een emotionele opwelling zeggen dat ze 'nooit meer verliefd willen worden'.
Daarnaast komt vrijgezel zijn met allerlei verplichtingen. Heb je ooit een typische vrijgezel gezien die niet 'spontaan, gezellig en flirterig' is? Vast wel, maar de vrijgezellen die niet elke avond in de kroeg staan geven we vaak ook weinig kans op het vinden van de grote liefde.Sterker nog, vaak krijgen deze vrijgezellen een 'afgekeurd' label, we vinden dat deze vrijgezellen; a) niet over hun ex heen zijn b) geen zelfvertrouwen hebben en derhalve niet aantrekkelijk zijn ("want iemand moet eerst van zichzelf kunnen houden voordat hij van iemand anders kan houden", sprak de therapeut) c) saai zijn d) een combinatie van alle voorgaande factoren. Dit komt allemaal voort uit de smoesjes en excuses die de vrijgezelle commune zelf heeft bedacht. Hierdoor ligt de lat enorm hoog om een succesvolle vrijgezel te zijn, en daarom verzinnen we maar allemaal dingen waarom het ontzettend leuk is om vrijgezel te zijn.
De bekendste is toch wel 'ik ben nu even helemaal niet toe aan een relatie'. Deze vorm komt áltijd na het beëindigen van een relatie waar nogal wat ego's gekwetst zijn (en dat is vaak aan beide kanten). Wat de kersverse vrijgezel éigenlijk bedoeld met de ze zin is; "mijn vorige relatie is heel vervelend geëindigd (er is dan ook geen goede manier om een relatie te eindigen), mijn ego is gekwetst en daarom ben ik even niet klaar om mezelf in zo'n kwetsbare positie te stellen als ik bij mijn vorige relatie heb gedaan". Maar dit is absoluut geen barrière om jezelf niet in te laten met andere mensen die potentie hebben je volgende partner te worden. Dit excuus is tevens vrij destructief voor ontluikende liefdes, aangezien je door jezelf en vrijgezelle kameraden wordt voorgehouden 'dat je hier nog niet klaar voor bent'. Dat is natuurlijk onzin, je bent er klaar voor als het goed voelt. Je hoeft immers niet meteen te trouwen (gelukkig).
Daarna komt de 'maar vrijgezel zijn is leuk' uitspraak. Vrijgezel zijn is leuk omdat alle keuzes nog open liggen, je kunt uitgaan met wie je wilt en even rustig aftasten (ja, ook letterlijk, je bent immers een spontane gezellige leuke vrijgezel) of het wat wordt. Maar een teveel aan keuzes kan uiteindelijk ook het maken van een keuze belemmeren. Deze 'maar vrijgezel zijn is leuk' types zijn vaak ook de vrouwen die de hele dag naar Sex and the City kijken en hopen op hun hoogstpersoonlijke Mr. Big. Hierdoor worden de eisen zo hoog dat de realiteit al snel uit het oog wordt verloren.Dit is natuurlijk geen kwestie van maanden, maar een kwestie van jaren. Een oneindige zoektocht en telkens teleurgesteld worden als blijkt dat ook hij zijn sokken op de vloer laat liggen in plaats van in de wasmand stopt, of dat ook hij stiekem van tekenfilmpjes houdt.
'Ik moet eerst van mezelf kunnen houden voordat ik ook van iemand anders kan houden'. Dit is de grootste onzin. Iedereen, maar dan ook werkelijk iedereen, heeft dagen dat hij/zij liever in bed blijft van de ellende. Hou jij van jezelf als je met 39 graden koorts en een snothoofd in bed ligt? Ik niet in ieder geval, dan vind ik mezelf heel lelijk en zielig. Betekend dit dat ik dan niet van iemand kan houden? Natuurlijk niet. Dit excuus doet vermoeden dat je elke dag in de spiegel moet kunnen kijken en dan denkt 'wauw, lekker ding, dat wordt weer een top dag', en dat terwijl iedereen wel eens een dikke vette pukkel op z'n gezicht heeft of haar dat alle kanten op piekt. Dit zijn de momenten dat je best tevreden met jezelf kunt zijn maar wellicht niet je eigen grootste fan bent. Daarom denk ik dat het criterium 'tevredenheid' moet zijn in plaats van 'houden van'.
Als laatste is vrijgezel als concept op zich niet de tegenhanger van een relatie. Ze zijn fundamenteel anders. Als vrijgezel ben je in een voorlopige staat, je wil nooit je hele leven vrijgezel blijven, je bent stiekem altijd op zoek naar diegene waarmee je een tijdje je leven kunt delen, hoe kieskeurig of onspontaan je ook bent. Relatie is een doel, een staat waarvan je uiteindelijk hoopt dat deze blijft hangen. Vrijgezel zijn is het middel (en anders ga je vreemd en dat is moreel incorrect, vraag maar aan Dr. Phil).
Dus er is nog hoop voor het overgrote deel van de vrijgezelle wereld. Want geef toe, er zijn weinig mensen die het op kunnen brengen om elke avond in de kroeg te staan met een perfect geplamuurde kop en een femme fatale attitude. Wij leden van de grijze massa die rustig afwacht zijn niet zielig, maar gewoon wat minder gewillig ons aan te passen aan het stereotype dat het overgrote deel van de leden van de gemeenschap overschaduwd. Ik heb dan ook respect voor de vrijgezellen die de waardigheid kunnen opbrengen om zich niet zo te koop te zetten als zijnde partnerloos, maar het lef hebben om niet te willen opvallen in de massa. Onze tijd komt wel. Als we maar tevreden kunnen zijn met onszelf.